Joke Ruiters

Joke heeft dit jaar Makeni voor de derde keer bezocht.
Haar specialiteit is naailes geven.

Ook dit jaar heeft zij alle tijd
doorgebracht in het weeshuis. De aunties en kinderen kregen nu opnieuw
de gelegenheid om te leren naaien.
Dit keer werden er schooluniformen gemaakt. Makeni had de wens er 200 te
produceren, maar dat was natuurlijk een onmogelijke wens.
De naaimachines die vorig jaar kapot waren, bleken gemaakt te zijn door
de chauffeur. Hierdoor konden meer mensen meedoen.

     
De kinderen en aunties hebben er erg veel plezier in dit "vak"te leren.
Het zijn wel altijd de zelfde die vooraan staan om hun kansen te pakken.
Doordat Joke de hele dag in het weeshuis zat en de kinderen haar vanuit
het verleden kenden heeft ze de positie van een vertrouwenspersoon.
Joke heeft veel zorgen over de wijze waarop dingen in het weeshuis
gerund wordt. De relatie en taakverdeling en vertrouwen in de aunties
vanuit de kinderen laten van tijd tot tijd te wensen over.
De staf probeert dit in goede banen te leiden, maar dat vraagt veel
tijd. De huidige vrijwilligers Henri en Tieneke doen hier alles om dit
in goede banen te leiden.
Het quotum van 200 uniformen heeft Joke natuurlijk niet gehaald, maar ze
heeft wel heel veel kleding van de kinderen hersteld.  Haar donatie
maakt dat de kinderen wel nieuwe uniformen aan hebben dit jaar.
Ook hebben de kinderen zelf kleding kunnen maken. De stofrestjes werden
tot de laatste snipper gebruikt.

                               
Met veel pijn in haar hart heeft ze afscheid genomen in de overtuiging
dat het niet de laatste keer is dat ze de kinderen ziet.