Bezoek Jan, en Yvonne, Kars (penn.v.d. stichting) en vrienden 2013

De eerste dagen hebben we verkend, overleg gehad en geïnventariseerd wat ieder  van ons kon doen om ons nuttig te maken. Daarna gingen we aan het werk.

 

Bezoek Jan, Yvonne, Kerst en Griet

28 mei tot en met 26 juni 2013

 

Aankomst dinsdagavond 28 mei om 22.30 met ontvangst op de luchthaven door mrs. Dil en mrs. Oreta. Met zijn vieren verbleven we de eerste dagen in één vrijwilligershuis. Vrijwilligers Henri en Tieneke woonden , samen met haar ouders, toen nog een paar dagen in "Frederiksoord". Het andere (Sandy's huis) was vanwege een bijenplaag niet bewoonbaar.

De eerste dagen hebben we verkend, overleg gehad en geïnventariseerd wat ieder  van ons kon doen om ons nuttig te maken. Daarna gingen we aan het werk.

Kerst was werkzaam in het onderhoud op het centrum/ Hij heeft alle kapotte ramen vervangen en ook het sluitwerk hersteld. Ondertussen  Nandu en Banda laten zien hoe hij werkt!

Griet was ondersteunend in de babyclass, maar ook haar eigen creatieve werkzaamheden deed ze volgens plan met deze kleintjes. En ze was actief met de kinderen van het weeshuis.

Yvonne deed haar creatieve lessen op de school met mrs. Shimakole en  in grade 1,2 en 3. Zij had ook haar activiteiten  en gesprekken met de kinderen van het weeshuis.

Naast de vele vergaderingen voor de Vrienden was ik vaak de chauffeur bij andere activiteiten zoals glas halen in Lusaka, bezoek compounds, naar Mwomboshi e.d.. Bovendien hebben we getracht de oudste jongens van het weeshuis fietsreparaties te leren, zodat de fietsen niet buiten het centrum hersteld hoeven te worden. Kostenbesparend!

En natuurlijk ook  sportieve activiteiten met de kinderen, sport rondom het centrum.

Fr. Mukuyamba liet ons zien hoe men al werkzaam was met de aanbevelingen uit het LTP. Er waren regelmatige vergaderingen met de Heads Of Departments.

Met mrs. Oreta  hebben we enkele compounds bezocht. Zij weet waar we moeten zijn. Aangezien de MEC-auto ergens anders voor nodig was gingen we met de Nissan van mrs.Dil en was ik de chauffeur.

Nu konden we heel nuttig van de meegebrachte spullen uitdelen. Jammer dat de  home-care van het centrum is afgeschaft. Kinderen die niet meer naar school mogen omdat er geen schoolgeld is betaald moet toch niet kunnen. Jeugd is de toekomst!

Na het bezoek aan de compounds hebben we enkele nachten in Mwomboshi doorgebracht.

Donderdag aangekomen heeft Griet eerst één van de 2 geiten, die ze ter gelegenheid van hun 45 jarig huwelijk gekregen hadden, overhandigd. Vervolgens hebben we besproken wat we vrijdag met de schooljeugd gaan doen. We hadden een heel sport en spel programma met aan het eind een modeshow en een traktatie. Er was enige onduidelijkheid over het aantal leerlingen, maar alles kwam goed. De leerkrachten deden zelf ook enthousiast mee.

Deze vrijdag was een drukke dag.Na de schoolse activiteiten zijn we het dorp rondgeleid door mrs. Gondwe. We hebben waterpompen (stuk, bruin water ) gezien, daar moet toch wat aangedaan worden? En we hebben mr. Gondwe aan het werk gezien in de mill. Met veel geluidsoverlast werd er maïs gemalen.Hier in Mwomboshi zien we ook weer een slechte staat van onderhoud, met name in het schoolgebouw.

Schilderwerk aan de buitenkant, de binnenzijde van de gemeenschapsruimte, het zag er niet  uit. Bovendien zijn ook hier een flink  aantal ruiten kapot. Hoe gaat dit in de regentijd? Tegelijk met onze aankomst hier kwamen 19 settlers ter oriëntatie mee. Kijken of ze na het afronden van hun opleiding hier een plot willen. Ons verblijf in het het huis van mrs. Dil was een bijzondere ervaring. Ver weg van alle drukte en voor onze begrippen erg basic..

Zaterdag gingen we terug. We namen een moeder met haar zieke baby mee voor bezoek aan het hospitaal.

Zo hadden we deze 4 weken onze bezigheden en ervaringen. We hadden ook een onderbreking van enkele dagen. Deze dagen zijn we naar Livingstone geweest. Heel fijn dat we in de gelegenheid gesteld zijn.

Een verblijf in Chanters Lodge is aan te bevelen! Vooral voor Kerst en Griet, hun eerste keer in Afrika, was het een bijzondere belevenis. Maar ook Yvonne en ik hebben reuze van dit uitstapje genoten.

The Falls, apen, giraffes,olifanten en nog veel meer wild tijdens deze trip.

In onze laatste week op MEC zagen we de afronding van de installatie van de dehuller. Eindelijk kan de maïs op het centrum weer zo gemalen worden als men het wil hebben. Wegens omstandigheden later dan gepland, maar er kan nu toch goed mee gewerkt worden. Ook de scheidingswand in de Commonwealth Hall naderde zijn voltooiing. Mr. Nandu en mr. Banda kunnen beide lassen.

Wat betreft vervolgstudie van kinderen uit het weeshuis zijn er onduidelijkheden. Esther Chisenga wil graag naar een verpleegstersopleiding, maar dat lukt nog niet. Wisdom en James zijn sinds januari 2013 niet meer in beeld en zij zouden toch ook verder moeten en kunnen studeren. Wie stimuleert hen?

( Op het moment dat ik dit schrijf is er een studieplaats voor James gevonden!)

En dan het afscheid in het weeshuis.

Eten met de  kinderen, zingen en een woord van dank van deze kinderen. En ze hadden ons hart al gestolen!!! Wij vinden het nog steeds heel fijn dat we op deze manier op MEC mochten zijn en ons steentje mochten bijdragen. De gastvrijheid en zorg wordt door ons vieren heel erg gewaardeerd.

Succes van  MEC-weeshuis St. Nicolas

Wat wij, Yvonne en ik, meemaakten en waarvan we onder de indruk waren  was het volgende. Toen wij 4 jaar geleden ook op MEC waren werd er een doodzieke, pasgeboren baby door de vader binnengebracht. Zelf was hij ook ziek, aids. De moeder van de baby was overleden, en de vader kon ook zelf niet voor de baby zorgen. Er waren nog wel grootouders, maar die hadden al 4  andere kinderen te verzorgen. Dus ten einde raad naar het weeshuis. Ook daar was het niet gemakkelijk zo'n doodzieke baby te verzorgen en zo kwam deze kleine ook in ons huis terecht. Gelukkig lukte het om extra verzorging in het weeshuis te organiseren. En nu 4 jaar later, wie zien we daar vrolijk rondstappen? De kleine Nicolas, ziekzijn overwonnen en vriendje van al de andere kinderen.

Nog een succesverhaal.                                                                 

Toen Yvonne in 2005 ook op MEC was zag ze daar als een van de oudste meisjes in St. Nicolas  Esther. Een leuke spontane meid die over de kleinsten in het weeshuis een beetje moederde. Heel positief ingesteld. En nu, 8 jaar later, werden wij vieren samen met Wenda uitgenodigd voor een zondagse lunch en hoorden we hoe het haar vergaan is en wat ze heeft bereikt.

Esther is getrouwd met Philemon, die een belangrijke functie heeft in de plaatselijke supermarkt (Naik). Samen hebben ze een baby en wonen niet ver van MEC in Makeni. Zelf heeft Esther ook werk, ze werkt parttime in de cafetaria van de Cathedral (Anglicaans) in Lusaka. Ruth, de zus van Esther die ook in het weeshuis woonde, hebben ze in huis genomen. Bovendien zagen we dat 2 neven van Philemon ook nog in hun gezin zijn opgenomen. Philemon vertelde dat ze  bezig zijn een groter huis te bouwen en dat hebben ze ons laten zien. Een flink stuk grond, graafwerk voor de kelder en fundament en stenen stonden al klaar. Er was ruimte genoeg om een flinke groentetuin te beginnen en dat was ook de bedoeling.

Afhankelijk van de financiën wordt er verder gebouwd.

Wij vonden het indrukwekkend.

Jan W. Kars